onze persoonlijke verslaggever Willy Opsomer heeft onderstaand stukje geschreven over het weekend in Rochefort. Willy, neig bedankt hiervoor!!!!

Zesde Trappistenweekend ingericht door Trappistenclub “Nostergaudium”

Volgens traditie gaat het weekend door in de omgeving van een abdij waar trappist gebrouwen wordt.
Dit jaar (2018) gingen we op 23 en 24 juni naar Han-Sur-Lesse in de nabijheid van Rochefort.

Zaterdag 23 juni om 8.15 uur verzamelden we met een groep van 22 vrienden op de parking van de Stedelijke Basisschool in de Dam  te Eksaarde. Spijtig dat Carolien en Kurt er niet konden bij zijn wegens ziekte. Met 6 wagens vertrokken we richting Han –Sur -Lesse.
Willy reed alleen want de familie Opsomer verwachtte hun 6e kleinkind en dit wilde Willy niet missen zodat hij onmiddellijk naar huis zou kunnen om het kleine wonder in de armen te kunnen nemen.

Na goed twee uur  rijden zonder grote verkeersproblemen kwamen we met kleine tussenpozen aan op onze bestemming, het hotel Grenier des Grottes, gelegen aan de kerk  in het centrum van het dorp. Onze auto’s konden we parkeren op de afgesloten parking van het hotel.

Daar we pas in de namiddag konden inchecken, zijn we een terrasje gaan doen in de nabije omgeving. Het weer was beter dan verwacht en het zonnetje deed deugd. Nancy had voor enkele hoeden gezorgd en deze werden uitgedeeld. De goede sfeer zat er onmiddellijk in.

Weekend Rochefort 2018 (8)

Met een paar sportievelingen zijn we onder leiding van omgevingskenner Ingrid een wandeling gaan maken in de zeer mooie omgeving rond het dorpje. Het was een zeer mooie wandeling tot aan de uitgang van de grot. Daar hebben we onze aperitief genuttigd, o.a voor sommigen een lekkere Picon-vin-blanc. Super lekker! Stilaan werd het tijd om af te zakken naar ons hotel om er het middagmaal te nuttigen. Op het menu: een lekkere crocque of spaghetti.
Om 14.30 uur werden we verwacht aan de ingang van de grot van waar we zouden vertrekken naar het Wildpark met georganiseerd vervoer. Bij het buitenkomen uit ons hotel hoorden we al supporters van onze Rode Duivels juichen in een verder gelegen café,……zou er al gescoord zijn tegen Tunesie? Ja hoor, bevestiging door Noël, Lukaku had al gescoord na 3 minuten. Tijdens het aanschuiven voor ons vervoer riep Noël dat er alweer was gescoord, maar niemand geloofde hem (hoe zou dit komen), dit gebeurde zo nog drie keer, ook wanneer we in het park reden en telkens na bevestiging tot grote hilariteit van de ganse groep en de andere medereizigers. Eindstand 5-0. Ons weekend kon niet meer stuk.  Het Wildpark, 250 ha groot, was een prachtige bezienswaardigheid. Met de Safaricar, hiervoor speciaal uitgerust, reden we veilig door het park. Zo kwamen we oog in oog te staan met allerlei wilde dieren die vroeger, maar ook soms nu nog, de Ardense bossen bevolkten. Welke dieren? Herten, damherten, everzwijnen, maar ook bruine beren, oerossen, bizons, lynx, tarpans, steenbokken, de ezel van Poitou….om maar enkele voorbeelden te noemen.

Prachtige natuur (zowel in als buiten de wagen) en mooie in het wild levende dieren om nooit te vergeten, vooral voor diegenen die op de laatste rij in de wagen zaten. Twee personen kregen er nog een ijsje bovenop (waarschijnlijk om eventjes de aandacht op iets anders te willen vestigen).
Een groepsfoto werd genomen daar waar de Lesse de grot induikt.

Weekend Rochefort 2018 (31)

Na de rondrit van een goed uur werden we terug afgeleverd aan ons vertrekpunt.

Aansluitend konden we inchecken in ons hotel. De onderlinge kamerverdeling was reeds op voorhand goed geregeld en verliep vlot. Na installatie was iedereen weer vrij. Sommigen hielden het bij een gezellige babbel op terras, anderen maakten nog een wandeling tot aan de uitgang van de grot, alwaar het gezellige terras reeds gesloten was.

Het voortreffelijke avondmaal werd genuttigd in het hotel. Nog eventjes naar de kamer en dan op stap naar een nabijgelegen café. Daar was in de namiddag een goed orkestje aan het spelen geweest en dat beloofde, doch ’s avonds was er een ander orkest dat minder goed was, zij speelden enkel voor ons totaal onbekende Franstalige meezingers. Het gevolg: stiekem zochten enkelen van onze groep andere oorden op, en blijkbaar met meer succes want daar werd muziek gespeeld uit de sixties met o.a Tom Jones…… Na het optreden werden nog een paar pinten genuttigd, wat bijgebabbeld en véél gelachen, de avond was geslaagd.

’s Anderdaags met zijn allen aan het ontbijt. Grote variatie, lekker en gezellig. Daarna nog even naar de kamer, tanden poetsen, terug inpakken en uitchecken.

Enkelen gingen nog een terrasje doen, een bezoekje aan de kerk of een stevige wandeling maken. De wandeling bracht ons in een mooie omgeving buiten het dorpje. We dachten rond het dorp te kunnen wandelen en zo langs een andere weg terug te kunnen keren, maar niets was minder waar. Dankzij de smartphone van Geert en Willy konden we ons min of meer oriënteren. Om 11u30 zouden we zeker terug moeten zijn in het dorp om te vertrekken naar onze volgende bestemming. Dan maar terugkeren en via een veldweg proberen terug te keren bergafwaarts. Eens beneden stonden we voor een gesloten hek van het Wildpark………dan maar ……onverrichterzake terug naar boven en via dezelfde weg terug. De knieën werden nog eens goed getest en goed bevonden voor de volgende xx jaar.

De volgende bestemming was een bezoek aan de struisvogelboerderij van Doneu.
Gelegen op 6 km van Rochefort, in een klein dorpje Navaugle geheten, kweken Lydia en Jaques Bruyaux de grootste vogels ter wereld.
De struisvogelboerderij van Doneu werd door het koppel gesticht in 1997. Het domein is in een betoverende omgeving gelegen, rond een klein kasteel in Romaanse stijl. In dit idyllische oord dartelen er meer dan 100 struisvogels van alle leeftijden rond.
De struisvogelboerderij van Doneu is uniek in België daar het geheel autonoom functioneert. Zowel het reproductieproces als de incubatie van de struisvogeleieren worden ter plaatse afgehandeld. Jacques en Lydia zijn de trotse eigenaars van het enige privé slachthuis voor struisvogels in België dat ook door de EEG erkend is.
De struisvogel is de grootste en zwaarste hedendaagse vogelsoort. Volwassen mannetjes kunnen tot 2,75 meter hoog en 155 kilogram zwaar worden, maar gemiddeld 1,80 tot 2,10 meter; vrouwtjes zijn iets kleiner en lichter, tot 1,90 meter hoog en 110 kilogram zwaar. De struisvogel heeft krachtige, lange en onbevederde poten. Er zijn aan elke poot twee tenen (de enige vogelsoort met dit aantal), waarvan een grote, sterke met een nagel van 10 cm en een kleinere zonder. De grote teen wordt gebruikt bij het rennen en als verdedigingsmiddel. Met één enkele goedgemikte trap kan hij zelfs een leeuw doden. Struisvogels hebben een relatief kleine kop, maar erg grote ogen en kleine hersenen. Met een diameter van 50 mm zijn het zelfs de grootste ogen van alle landdieren. De lange, kale nek vertegenwoordigt bijna de helft van de lichaamslengte.
Hij kan een snelheid halen van meer dan 100 km/uur. De levensverwachting is70 jaar.

Na het bezoek was het verzamelen geblazen voor het middagmaal ter plaatse. Op het menu, struisvogelbiefstuk en struisvogelworst op de barbecue met daarna, na lang wachten, koffie en een pannenkoek, bereid met struisvogeleieren.
Daarna wachtte ons de lange reis huiswaarts (Veldcafé). Daar werd nog eens goed nagenoten bij een lekkere pint tot in de late uurtjes. Alweer een geslaagd weekend was voorbij. Terug een dikke proficiat aan de inrichters voor alweer een onberispelijk georganiseerd prachtig weekend!

 

381 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *